درمان سرطان پوست و جراحی تومورهای پوستی سرطانی

n

سرطان پوست، شایع‌ترین نوع سرطان در کشور ماست. سالانه بیش از ۲۰۰۰۰۰ مورد جدید سرطان گزارش می‌شوند که سرعت رشد سرطان پوست در بین آن‌ها، بیشتر از بقیه است. با اینکه ممکن است سرطان پوست در هر نقطه‌ای از بدن ایجاد شود، بیش از ۸۰ درصد این مدل سرطان، بر روی صورت، سر و گردن بروز کرده و می‌توانند خطرناک باشند.

اگر به ‌تازگی متوجه رشد غیرطبیعی پوست خود شده‌اید، با یک جراح پلاستیک تماس بگیرید. دکتر پرویزیان، فوق تخصص جراحی پلاستیک، سرطان پوست و دیگر عارضه‌های پوستی را تشخیص داده و آن‌ها را درمان می‌کند. او غده‌ی سرطانی را به کمک عمل جراحی از بدن خارج می‌کند و در عین ‌حال، عملکرد ارگان‌های فرد را حفظ کرده و ظاهر قابل قبولی را در محل انجام عمل جراحی ایجاد می‌کند. این عامل در مواردی که سرطان در نقاط قابل‌ رؤیت ایجاد شده باشد از اهمیت بالایی برخوردار است. اگر روش‌های درمانی غیر از عمل جراحی مورد نیاز باشند، جراح پلاستیک شما را به متخصص مربوطه ارجاع خواهد داد.

چه کسانی باید به دنبال درمان سرطان پوست باشند؟


افرادی که علائم سرطان پوست در آن‌ها تشخیص داده ‌شده است می‌توانند برای درمان عارضه‌ی خود اقدام کنند. بیشتر این بیماران به متخصص پوست مراجعه کرده و احتمالاً عمل نمونه‌برداری برای تشخیص نوع سرطان نیز در آن‌ها انجام ‌شده است. این افراد می‌توانند برای برداشتن غده‌ی سرطانی از درون پوست، به یک جراح پلاستیک مراجعه کنند.

معمولاً افرادی با مشخصات زیر می‌توانند برای درمان در نظر گرفته شوند:

  • سرطان سلول‌های بازال
  • سرطان سلول‌های فلسی
  • ملانوم
  • خال‌های غیرعادی که به نظر متخصص پوست، نگران‌کننده‌اند.
  • ضایعه‌های پوستی مشکوک که توسط متخصص پوست مشخص‌شده‌اند.

زمانی که غده‌ی سرطانی برداشته شد، پوست التیام‌یافته باید شبیه پوست اطراف خود باشد تا بتواند ظاهری طبیعی و مناسب را ایجاد کند. برای موارد شدیدتر سرطان پوست، ممکن است برای از بین بردن کامل رد بیماری، انجام یک عمل جراحی به نام عمل ماز (mohs) لازم باشد.

تشخیص و درمان سرطان پوست


n1

هدف از انجام یک نمونه‌برداری خارجی، تشخیص و درمان سرطان پوست می‌باشد. این عمل معمولاً تحت بی‌حسی موضعی انجام می‌شود. برای انجام نمونه‌برداری خارجی، پزشک غده‌ی سرطانی و لایه‌ای از بافت‌های سالم اطراف آن را جدا کرده و سپس این لایه از بافت را به‌دقت در زیر میکروسکوپ تحت بررسی قرار می‌دهد. این کار برای اطمینان از عدم وجود سلول‌های سرطانی و جدا شدن مقدار کافی بافت انجام می‌شود. انجام دوباره‌ی عمل جراحی پس‌ از انجام نمونه‌برداری امری غیرعادی نبوده و به ‌منظور اطمینان از برداشته شدن میزان کافی بافت‌های سالم اطراف غده‌ی سرطانی انجام می‌شود.

انواع عمل‌های جراحی برای درمان سرطان پوست


از جمله عمل‌های جراحی استفاده‌ شده برای درمان سرطان پوست، می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • برداشتن بافت‌ها به صورت موضعی
  • پیوند پوست
  • جراحی گره‌های لنفی

نوع عمل جراحی انجام‌شده بر روی هر فرد، به عوامل متعددی از جمله نوع و اندازه‌ی غده‌ی سرطانی و محل رشد آن در بدن فرد بستگی خواهد داشت.

برداشتن بافت‌ها به صورت موضعی

در برخی از موارد، نتیجه‌ی آزمایش نمونه‌برداری نشان می‌دهد که سرطان شما به‌طور کامل از بین نرفته و یا بافت‌های سالم برداشته‌شده از اطراف غده به میزان کافی بزرگ نبوده‌اند. در صورت وجود این مشکل شما باید به بیمارستان مراجعه کرده و تحت عمل بافت‌برداری وسیع موضعی قرار بگیرید. در طی این عمل، بافت‌های بیشتری از بدن شما برداشته‌شده و احتمال بازگشت سرطان کاهش پیدا می‌کند.

عمل بافت‌برداری وسیع موضعی ممکن است تحت بی‌حسی موضعی و یا بیهوشی عمومی انجام شود. میزان بافت‌های برداشته‌شده، به اندازه و نوع غده‌ی سرطانی و محل رشد آن در بدن و همچنین میزان بافت‌های برداشته‌شده در عمل‌های جراحی قبلی بستگی خواهد داشت. ممکن است در محل برداشته شدن غده‌ی سرطانی، بخیه‌هایی زده شوند. این بخیه‌ها ممکن است در ابتدا اندکی سفت به نظر برسند ولی با بهبود آن‌ها، پوست اطراف محل بخیه شل شده و دیگر احساس ناراحتی نخواهید کرد.

در برخی از موارد ممکن است نیاز باشد تا پزشک بخش بزرگی از پوست را بردارد. در این مورد برای ترمیم محل انجام عمل جراحی، ممکن است از عمل پیوند پوست استفاده شود.

پیوند و فلپ پوستی

اگر قسمت بزرگی از پوست شما در عمل جراحی برداشته‌شده باشد، لازم است تا این پوست دوباره جایگزین شود. می‌توان این کار را با عمل پیوند پوست یا فلپ پوستی انجام داد.

پیوند پوست

پیوند پوست به تکه‌ای پوست گفته می‌شود که از محل دیگری از بدن برداشته ‌شده باشد. عمل پیوند در طول عمل جراحی برداشتن غده‌ی سرطانی انجام خواهد شد. این عمل توسط یک جراح پلاستیک و تحت بی‌حسی موضعی یا بیهوشی عمومی انجام می‌شود.

یک لایه‌ی نازک پوست از محل مناسب برداشته ‌شده و بر روی محلی که به آن نیاز دارد قرار داده می‌شود. محل برداشت پوست معمولاً نقطه‌ای انتخاب می‌شود که قابل ‌رؤیت نباشد، مانند قسمت درونی ران‌ها. محل برداشت پوست همانند یک خراشیدگی بزرگ به نظر خواهد رسید. پوست برداشته‌شده معمولاً بسیار سریع و در عرض چند هفته دوباره رشد کرده و جایگزین می‌شود. در برخی از موارد پیوند پوست از محل برداشت بریده شده و محل برداشت پوست با استفاده از بخیه بسته می‌شود.

محلی که پیوند پوست بر روی آن انجام می‌شود تا زمان التیام کامل بسیار حساس خواهد بود. بسیار مهم است که پوست پیوندزده شده تا زمان التیام کامل هیچ آسیبی نبیند. فرد باید بسیار مراقب باشد تا منطقه‌ای که پیوند پوست در آن انجام‌شده، ضربه نخورد. پزشک و پرستار شما بسیار مراقب خواهند بود تا زخم‌های شما عفونی نشوند. ممکن است به ‌منظور احتیاط بیشتر، داروهای آنتی‌بیوتیک برای شما تجویز شوند. اکثر افرادی که تحت عمل بافت‌برداری وسیع موضعی قرار می‌گیرند، نیازی به پیوند پوست نخواهند داشت و محل موردنظر بدون انجام پیوند پوست‌ترمیم خواهد شد.

یکی از معایب پیوند پوست، متفاوت بودن پوست پیوند شده نسبت به پوست نواحی اطراف خود در برخی از موارد می‌باشد. ممکن است رنگ پوست پیوند شده متفاوت بوده و مانند یک تورفتگی به نظر برسد.

فلپ پوستی

یکی دیگر از راه‌های درمان زخم‌های بزرگ، فلپ پوستی است. در این روش، پزشک از یک فلپ پوست و بافت‌های زیر آن (لایه‌های زیرپوستی) استفاده می‌کند. این فلپ از منطقه‌ای نزدیک به زخم شما برداشته می‌شود. این فلپ عمیق‌تر از پوست پیوندی بریده می‌شود ولی ارتباط آن با محل برداشت قطع نخواهد شد. این بدین معنی است که فلپ پوست هنوز به جریان خون قبلی دسترسی دارد. سپس این فلپ بر روی زخم قرار داده‌شده و بخیه زده می‌شود. پس ‌از آن، ناحیه‌ای که فلپ از آنجا برداشته ‌شده بود با بخیه بسته می‌شود. فلپ پوستی می‌تواند از جریان خونی خود تغذیه کند بنابراین احتمال بهبود در این روش بالاتر است.

فلپ پوستی نوعی عمل جراحی تخصصی بوده و پیچیده‌تر از پیوند پوست می‌باشد. از مزایای این روش می‌توان به ظاهر بهتر آن نسبت به پیوند پوست اشاره کرد. بنابراین از این روش در مناطقی از بدن که ظاهر در آن‌ها اهمیت زیادی دارد استفاده می‌شود، مانند صورت. ازآنجایی‌که این یک عمل جراحی تخصصی است، انجام آن توسط متخصص پوست آموزش‌دیده و یا جراح پلاستیک ممکن است.

پس‌ از انجام عمل پیوند پوست و یا فلپ پوستی، پرستاران و پزشکان زخم شما را تحت نظر می‌گیرند. این کار برای اطمینان از دریافت میزان خون کافی و گرفتن اکسیژن و مواد غذایی موردنیاز برای بهبود بافت‌ها انجام می‌شود.

برداشتن گره‌های لنفی

اگر مشخص شود که هرکدام از گره‌های لنفی شما به سرطان دچار شده‌اند، یک عمل جراحی برای برداشتن این گره‌ها انجام خواهد شد. این کار به ‌ندرت لازم می‌شود ولی در برخی از موارد، این عمل برای درمان سرطان سلول‌های سنگفرشی انجام می‌شود. این عمل باید توسط یک جراح پلاستیک متخصص در زمینه‌ی سرطان‌های پوستی انجام شود. نوع عمل جراحی انجام‌شده، به محل ایجاد سرطان بستگی خواهد داشت. تعداد زیادی از این گره‌های لنفی در گردن، زیر بغل و کشاله‌ی ران‌ها وجود دارند. اگر فردی به سرطان پوست بر روی سر یا صورت خود مبتلا شود، ممکن است گره‌های لنفی در سمتی که غده‌ی سرطانی ایجادشده است برداشته شوند.

این عمل جراحی عوارضی را با خود همراه دارد. بهبود پس‌ از انجام آن ممکن است هفته‌ها زمان ببرد. همچنین پس‌ از انجام عمل، فرد تا مدتی احساس ناراحتی می‌کند. برخی از افراد مشکلات طولانی‌مدتی در رابطه با درد پس‌ از انجام عمل برداشتن گره‌های لنفی پیدا می‌کنند.

پس‌ از انجام عمل جراحی برداشتن گره‌های لنفی زیر بغل، گرفتگی و درد شانه ازجمله شایع‌ترین عوارض می‌باشند. با بهبود محل جراحی، این مشکلات به‌تدریج کاهش پیدا می‌کنند. ممکن است متوجه شوید که پس‌ از انجام عمل دیگر نمی‌توانید دست خود را همانند قبل به آزادی حرکت دهید.

با برداشتن گره‌های لنفی در کشاله‌ی ران‌ها، شایع‌ترین مشکل پس‌ از انجام عمل جراحی، تورم پای در سمتی که عمل روی آن انجام ‌شده می‌باشد. به این مشکل، لنف ادم می‌گویند. می‌توان با ورزش‌های مخصوص، ماساژ و پوشیدن لباس‌های لاستیکی مخصوص بر روی پا یا دست عمل شده، این مشکل را حل کرد. پزشک یا پرستار شما می‌تواند در حل هرگونه مشکل مربوط به این عمل جراحی شما را یاری کند.

پیشگیری از بازگشت سرطان


پس ‌از این که برای درمان سرطان پوست تحت معالجه قرار گرفتید، پزشک شما جلسات معاینه‌ی منظمی را برای شما برنامه‌ریزی می‌کند تا از عدم بازگشت سرطان مطمئن شود.

با این ‌حال پزشک شما نمی‌تواند از بازگشت سرطان به‌طور قطع پیشگیری کند. شما با انتخاب عادت‌های جدید و کنار گذاشتن عادت‌های ناسالم قدیمی می‌توانید این کار را بهتر انجام دهید (این کار برای افرادی که هنوز سرطان پوست نگرفته‌اند و می‌خواهند از بروز آن جلوگیری کنند نیز توصیه می‌شود)

  • از قرار گرفتن طولانی‌مدت در معرض نور خورشید به‌خصوص در بازه‌ی زمانی بین ۱۰ صبح تا ۲ بعدازظهر و در ماه‌های تابستانی پرهیز کنید. به یاد داشته باشید که اشعه‌ی ماورای بنفش می‌تواند از درون آب و ابرها گذشته و مستقیماً از روی برف یا ماسه بازتاب شود.
  • زمانی که قصد دارید مدت زیادی را در زیر اشعه‌ی خورشید سپری کنید، از پوشش مناسب مانند کلاه‌های لبه‌دار و لباس‌های آستین‌بلند استفاده کنید.
  • بر روی محل‌هایی از پوست که در معرض تابش مستقیم نور خورشید قرار می‌گیرند، از کرم‌های ضدآفتاب با حداقل SPF 15 استفاده کنید. کرم ضدآفتاب را به‌طور مکرر استفاده کنید به‌ خصوص اگر عرق کرده و یا به شنا رفته‌اید.
  • در آخر، پوست خود را به صورت مرتب چک کنید. درصورتی‌که به هر مورد مشکوک برخوردید، هر چه سریع‌تر با یک جراح پلاستیک و یا متخصص پوست مشورت کنید.